Historisch gezien

Als het Dakar-virus eenmaal in je bloed zit is er geen kruid tegen gewassen om het te verwijderen. Iedereen, die aan Le Dakar begint moet zich dat wel realiseren. Of het nu is als deelnemer, assistentie of als stille steun op de achtergrond. Je blijft Dakar-virus behept.

Dat heeft ook Arjan Brouwer ondervonden. Begin jaren tachtig was hij op Tweede Kerstdag met een zekere regelmaat onder de Eiffeltoren in Parijs te vinden. Daar immers ging ‘het grote avontuur’ van start. En eenmaal zou hij daar ook moeten staan. Tot drie maal toe waagde deze rasechte Veluwnaar een poging om Dakar te halen en drie keer mislukte het. Ondanks deze ‘mislukkingen’ behaalde hij als deelnemer de meeste aandacht wordwide door in 1986 drie dagen onvrijwillig in de woestijn te verdwalen..
Jaren verstreken en Arjan en zijn omgeving hadden zich er bij neergelegd: Arjan zou Dakar nooit als deelnemer bereiken.

In 2003 echter stak het virus zijn kop op. Even werd er met kameraden geproefd aan het zand in Egypte. Dat was geen succes, want Arjan ging er hard af en raakte geblesseerd.
Terug in Nederland werd besloten om de stoute Dakar-schoenen aan te trekken en samen met Peter Stijkel werd een succesvol duo gevormd.

(foto: Arjan "The Desert Fox" Brouwer)

Beiden raakten zo enthousiast dat kort na de finish in 2004 werd besloten om in 2005 nog professioneler en met nog beter geprepareerd materiaal te gaan. Uitstekende assistentie werd geregeld via Smink Amersfoort met Jos Smink als captain, Peter Nieuwenburg, en Ewout Grevengoed als monteurs. In samenspraak met Yamaha Motor NL en Gebben Motoren viel de keuze op de Yamaha’s 2-track. Revolutionaire motoren, die in staat moesten worden geacht naar Dakar te rijden.
Een zandkorreltje werd Peter noodlottig en Arjan reed de poorten van Dakar binnen als achtentwintigste.

Onderwijl bleven de oortjes gespitst van Huub Forschelen van Yamaha Motor NL en al tijdens de rally van 2005 werd Cor Termaat voorzichtig gevraagd om te denken over een professioneel team voor 2006.
Op diens verlanglijstje stond natuurlijk Frans Verhoeven, een oude bekende van hem uit de trialwereld, die als rooky als 16e was geëindigd en een prachtig visitekaartje had afgegeven.
De gesprekken verliepen aanvankelijk wat moeizaam, omdat ook Yamaha Frankrijk aan Frans zat te trekken en Gauloises was ook geïnteresseerd. Uiteindelijk kwam vanuit Yamaha Motor NL en Gebben Motoren de lekkerste worst voor Frans en in het nieuw te vormen team zou Frans nummer 1 rijder worden.
Inmiddels was ook Marcel van Drunen samen met zijn sponsor komen ‘buurten’ bij Arjan Brouwer. De Europees en Nederlands kampioen had ook veel interesse om de slopende tocht door de woestijn af te gaan leggen.

(foto: Huub Forschelen)

Tijdens de motorbeurs in Utrecht kwam Mijam Pol samen met moeder Ine op de Dakarstand bij Arjan op de thee. Naarmate de thee opraakte nam het enthousiasme bij moeder en dochter toe. Ter plekke besloot Mirjam haar keuze om een jaar lang naar Amerika te gaan om daar aan de vrouwen crosscompetitie deel te nemen, te verwisselen voor deelname aan Dakar 2006. Daarmee schreef ze historie, want plots was ze de eerste vrouwelijke Nederlandse deelneemster aan Le Dakar.
Tijdens de presentatie van de organisatie in Loon op Zand in de zomer van 2005 werd contact gelegd met Henk Knuiman, die op het punt stond om de knoop door te hakken en na zijn fabelachtige prestatie van 2000 (8e allover) opnieuw deel te nemen aan Le Dakar. Na enkele gesprekken en een Dakar-stimulance van Henk Knuiman sr ging junior positief in op het voorstel vanuit Yamaha Motor NL.

Langzaam verrees een team uit het niets.
In de kielzog van Henk meldde ook Dirk Jan Franken uit Zetten zich aan. Een enthousiaste eind -dertiger wiens jongensdroom eindelijk vervuld kon worden.

Bovenstaande ontwikkelingen en personen vormden de bouwstenen voor het uiteindelijke Yamaha NL Dakar Team. Bestaande uit vier heren en één vrouw hoopt dit team zo uniform mogelijk op 1 januari 2006 aan de start in Lissabon te staan en 15 dagen later aan de finish in Dakar.

De assistentie en begeleiding voren daarbij een belangrijke rol.
Smink zal zijn Ginaf 6x6 truck weer inzetten en voorzien van de modernste hulpmiddelen, onderdelen, motorblokken e.a.. Men hoopt het allemaal zo weinig mogelijk te moeten gebruiken, maar het is een prettig gevoel als het in the middle of nowhere voorhanden is.
Naast deze truck zal een tweede jeep worden ingezet. Hierin bevinden zich twee motormonteurs en twee zgn helping hands.
In totaal komt de assistentie daarmee op 7 mensen.

(foto: Smink Ginaf 6x6 in 2005 uitvoering)

De technische begeleiding en advisering in Nederland gebeurt voornamelijk door Arjan Brouwer, terwijl het allover management en coördinatie van het Yamaha NL Dakar team onder de verantwoordelijkheid van Cor Termaat valt.

Aangevuld met Hilde Pilger en Mirriam Nieuwenburg, die vanuit het presscentre de media aansturen, en Wouter Boonen, die als Speedy Conzales allerlei zaken regelt, hoopt het ‘beste team dat Nederland ooit in de rally heeft ingebracht’, uitstekend te presteren.

Op deze manier is de cirkel rond en kan het ‘laatste grote avontuur’ op 31 december 2005 van start gaan.